Przemówienie Pani Poseł Jadwigi Zakrzewskiej  wygłoszone 8 października 2006 r. na zaproszenie płk dypl. Andrzeja Oleksa podczas uroczystych obchodów 62 rocznicy sformowania 2 Brygady Saperów oraz w przysięgi młodego rocznika w Nowym Dworze Mazowieckim.

Nowy Dwór Mazowiecki, 08 września 2006r.

Szanowni Panowie Oficerowie i Podoficerowie!
Szanowni Goście!
Drodzy Państwo!
Żołnierze!

"Saperskie barwy są czarno-czerwone, czarne od dymu, czerwone od krwi,
a chociaż ręce takie zmęczone w naszym pochodzie nie
wstrzyma nas nic".

Słowa te zapożyczone z marszu saperskiego w pełni oddają obraz wielkiej odwagi saperskiego życia. W historii różnie Was nazywano: saperami, pionierami, minerami. Prawda jest taka, że bez saperów ciężko było na polu walki. Dzisiaj saperzy są tym rodzajem wojsk, który na pole walki często wychodzi przed innymi i schodzi z niego wiele lat po wojnie. Zadań bowiem, również w czasie pokoju, dla sapera nie brakuje. Należy do nich usuwanie pozostałości wojny: min, niewybuchów i innych okazów "zardzewiałej śmierci", burzenie starych obiektów fortyfikacyjnych, pomoc w walce z klęskami żywiołowymi, w budowie dróg i mostów. Są to zadania trudne, wymagające dużej wiedzy fachowej i umiejętności, ale częstokroć również i odwagi, hartu woli i wyrzeczeń. Saperzy mają swój wielki udział w akcjach przeciwlodowych, przeciwpowodziowych, które ostatnio dały się we znaki na południu Polski.

Wojska inżynieryjne, spełniając swoją powinność zgodnie z przeznaczeniem, mogły w minionym okresie swego istnienia poszczycić się wieloma osiągnięciami. Ich dorobek i sukcesy są zasługą wszystkich żołnierzy, kadry, poświęcającej swoje umiejętności i możliwości sprawie umacniania gotowości bojowej Wojska Polskiego. To zaszczytna służba, a żołnierzy, którzy narażają swoje życie dla kraju należy szczególnie doceniać. Saperzy przecież trwają ciągle na posterunkach bojowych.

Doceniał to marszałek Piłsudski. Po odzyskaniu niepodległości, w latach 1918-1921 Polskie Siły Zbrojne miały ponad 30 samodzielnych batalionów saperów i kilkanaście specjalnych oraz 45 kompanii saperów kolejowych.

W marcu 1934 roku, po reorganizacji zostają utworzone 3 brygady saperów. W roku 1936 Sztab Główny powziął decyzję o rozbudowie Sił Zbrojnych; położono szczególny nacisk na unowocześnienie jednostek saperskich.

Młodym żołnierzom, nowemu pokoleniu szczególnie należy przypominać chlubną kartę saperskich dziejów, a szczególnie wydarzenia obejmujące ostatni etap II wojny światowej. Już 14 kwietnia 1945 roku rozpoczęło się pod Gozdowicami przeprawianie jednostek 3 Dywizji Piechoty 1 Armii Wojska Polskiego, które uchwyciły skrawek ziemi na drugim brzegu Odry. Dalsze losy natarcia zależały od saperów.

W tym miejscu należy przypomnieć postać majora Wacława Plewako, który był też dowódcą batalionu w Modlinie. Z Rembertowa został on przeniesiony na stanowisko Komendanta Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. W walkach z Niemcami został ranny. Dostał się do niewoli radzieckiej i osadzono go w obozie w Starobielsku. Zamordowano w Katyniu. Pamiętajmy o tym bohaterze i pielęgnujmy jego pamięć. Dziś wyrażam uznanie i szacunek wszystkim kombatantom, bohaterom wojennym imiennym i bezimiennym. Składam dzisiaj hołd ich męstwu, umiłowaniu Ojczyzny i wolności.

Pozwolą Państwo, że zacytuję słowa Ojca Świętego Jana Pawła II:

"Niech wspaniałe świadectwa miłości Ojczyzny, bezinteresowności i heroizmu, jakich mamy wiele w naszej historii, będą wy zwaniem do zbiorowego poświęcenia wielkim narodowym celom, gdyż najwspanialszym wypełnianiem wolności jest miłość, która urzeczywistnia się w oddaniu i służbie".

źródło: http://www.jadwigazakrzewska.pl/aktualnosci/5.php